Ouderenzorg, hoe divers wil je het hebben?

Stageblog

De zomer is de tijd om nieuwe indrukken op te doen. Je gaat er op uit, zoekt nieuwe culturen op en leert nieuwe mensen kennen. De zomer en najaar - zo vonden wij bij de vereniging samen Voor Betere Zorg - is een goed moment eens op stage te gaan bij onze leden. Onze medewerkers op kantoor zetten zich het hele jaar door in voor mooie projecten ten behoeve van de zorg. Maar hoe goed kennen wij de zorg, kennen wij de zorgverleners, hoe ziet hun werk eruit? En kunnen wij - door hierover te bloggen - meer aandacht geven aan hun waardevolle werk? Dat is het doel van onze stages bij onze leden.

In onze blogs vertellen wij over onze ervaringen maar gaan zorgvuldig om met de privacy van bewoners en medewerkers. Daarom zijn in de meeste gevallen de namen gefingeerd en staan bewoners niet herkenbaar op foto’s.

Hierbij een mooi blog van Marion Fisser, zij liep stage bij het Reinaldahuis.

Over Marion Fisser:
Marion Fisser is projectleider RAAT op het bureau van samen Voor Betere Zorg. RAAT (Regionale Aanpak Tekorten)  is een project dat binnen de regio Kennemerland, Amstelland en Meerlanden vanuit allerlei deelprojecten de personeelstekorten in de zorg probeert op te lossen.  

Ouderenzorg, hoe divers wil je het hebben?

Haren in een staart, sieraden af, uniformjasje aan en aan de slag! Vandaag loop ik stage in het Reinaldahuis van Zorggroep Reinalda. Onder de hoede van, de zeer ervaren verzorgende en binnenkort verpleegkundige in opleiding, Madeleine, ervaar ik de diversiteit in de ouderenzorg. Want hoe divers zijn de werkzaamheden, de bewoners, de ziektebeelden, de collega’s?

Maron Fisser stage bij Reinaldahuis.jpgIk help mee met het uitdelen van de medicijnen, nou ja helpen, het enige wat ik durf (en mag) is de medicijnpagina(s) van elke bewoner omslaan. Want wat komt hier voorbij zeg, van paracetamol tot bloedverdunners, van cytostatica en inhalatoren tot insulinespuiten en nog meer medicijnen voor ziektes waarvan ik het bestaan niet eens wist. Het uitdelen betekent niet dat we voor het gemak het rijtje van de kamers af kunnen gaan. Nee, we houden rekening met de bewoners die vroeg wakker zijn en diegene die wat langer willen slapen. We zigzaggen dus door de gang.

‘Het enige wat ik durf (en mag) is de medicijnpagina(s) van elke bewoner omslaan.’

Daarna gaan we wassen en douchen. Ik klets gezellig met mevrouw Bruins tijdens het douchen. Na het inzepen smeer ik haar rug en benen in met bodylotion en mevrouw kleedt zich daarna zelf aan.

Praatje, rapporteren, matchen

Dat is wel anders bij mevrouw van der Poort. Wij wassen haar, zoeken haar kleding uit, kleden haar aan en verplaatsen haar met de tillift van bed naar rolstoel. Madeleine praat met haar, en mevrouw communiceert voornamelijk met haar ogen. We rapporteren daarna over het lichamelijk en geestelijk welzijn van de bewoners.

Intussen komt één van de bewoners langs voor een praatje. Uit een paar kamers verderop horen we een geanimeerd gesprek van een vrijwilligster met een echtpaar dat hier in het verpleeghuis woont. We kunnen het bijna letterlijk verstaan, want meneer is nogal doof. Meneer de Vries wordt in zijn rolstoel door zijn dochter opgehaald voor een wandeling. Mevrouw Bruins komt mooi aangekleed met haar rollator langs om beneden koffie te drinken. Meneer de Jong blijft het liefst op zijn kamer en zien we de rest van de dag niet. En meneer Karelsen ‘sjeest’ ineens langs op een step richting de lift, richting buiten. Een collega gaat er snel achteraan, want naar buiten is okay, maar op een step …

Man, vrouw, ZZP’er, ouwe rot, leerling

We bellen met een zoon over zijn ouders die na lang zoeken eindelijk gematcht zijn met een vrijwilligster. En met een andere zoon bellen wij over het kopen van kleding en batterijen voor het gehoortoestel voor zijn moeder. Natuurlijk helpen we ook bewMarion Fisser met Madeleine Reinaldahuis.jpgoners naar het toilet. Ik wist niet dat er zo veel verschillende til- en hulpliften waren. En niet te vergeten, ik heb een nieuw woord geleerd: inco! Tussendoor schiet ik even weg om mevrouw Prins naar de kapper te brengen. Een klein uurtje later haal ik haar, prachtig gekapt, weer op. We overleggen met collega’s (vrouw, man, jong, oud, dienstverband, zzp, oude rot in het vak, leerling) over de bewoners, de taken van de dag en andere zaken.

‘En niet te vergeten, ik heb een nieuw woord geleerd: inco!’

 

Ik geloof dat ik alles waarover geschreven wordt in de zorg in één dag heb meegemaakt:

#dankbaar werk, #ziektebeelden #mantelzorg, #vrijwilligers, #autonomie van medewerkers, #persoonlijke verhalen, #werken in de zorg, #eigen regie van de cliënt, #leren en opleiden, #verantwoordelijkheid, #plezier. En om met de drive van Madeleine af te sluiten: #vanzelfsprekendheid!




2019-09-16 15:57:00

Reacties

Om te reageren dient u ingelogd te zijn.