Haren happen, lippenstift, lavendelzakjes en een voetbal

Stageblog

De zomer en inmiddels het najaar is de tijd om nieuwe indrukken op te doen. Je gaat er op uit, zoekt nieuwe culturen op en leert nieuwe mensen kennen. De zomer en najaar - zo vonden wij bij samen Voor Betere Zorg - is een goed moment eens op stage te gaan bij onze leden. Onze medewerkers op kantoor zetten zich het hele jaar door in voor mooie projecten ten behoeve van de zorg. Maar hoe goed kennen wij de zorg, kennen wij de zorgverleners, hoe ziet hun werk eruit? En kunnen wij - door hierover te bloggen - meer aandacht geven aan hun waardevolle werk? Dat is het doel van onze stages bij onze leden.

In onze blogs vertellen wij over onze ervaringen maar gaan zorgvuldig om met de privacy van bewoners en medewerkers. Daarom zijn in de meeste gevallen de namen gefingeerd en staan bewoners niet herkenbaar op foto’s.

Hierbij een mooi blog van Astrid van Rooden, zij liep samen met Riska van Wijgerden een stage bij Rozemarijn.

Riska en Astrid vormen samen met hun collega’s van het secretariaat het kloppende hart van samen Voor Betere Zorg. Zij zorgen dat gasten goed te woord worden gestaan, bijeenkomsten vlekkeloos verlopen, agenda’s goed beheerd worden en regelen talloze zaken achter de schermen zodat dat iedereen zijn werk goed kan doen.

 

Een veilig wereldje middenin Schalkwijk

Riska en ik fietsen in de vroege ochtend richting ‘Overland’, de tuinwerkplaats van Stichting Rozemarijn. Die ligt op een prachtige plek tussen het Spaarne en de Belgiëlaan in Schalkwijk.
Na enig heen en weer gebel met Gertjan - waar zouden we elkaar nou treffen - zien we elkaar op de parkeerplaats. We gaan met hem naar binnen en maken kennis met Sylvia, net als Gertjan ook teamleider van de groep. Sylvia zet alvast koffie en thee op het huisje op Overland. In een huis dat naast Overland ligt, verblijven de bewoners die na het ontbijt naar Overland komen.
Wij lopen mee met Sylvia. Sylvia vertelt: ‘Binnen Rozemarijn werken en zorgen wij vanuit een antroposofische visie, dit houdt in: gelijkwaardigheid, zorg voor elkaar, persoonlijke aandacht, zelfredzaamheid en vooral samen doen. Ik vind het heel fijn om bij Rozemarijn te werken.’

huisje tafel.jpgWe gaan de bewoners ophalen. Riska en ik wachten even in de keuken. We horen allerlei geluiden en we zijn benieuwd hoe de bewoners op ons gaan reageren. Ze komen een voor een naar buiten om naar Overland te lopen. We stellen ons voor en geven iedereen een hand. Volgens mij vinden ze het best leuk dat wij er zijn, ik krijg zelfs meteen een knuffel van Eduard, tenminste dat dacht ik… Sylvia steekt hier echter meteen een stokje voor want Eduard wil graag in haren bijten en dat mag niet. Mijn dikke bos haar is vast een Walhalla voor hem! Maar gelukkig heb ik een elastiekje bij me, dat hielp een beetje… maar hij probeert gedurende de dag wel dat elastiekje uit mijn haar te halen. Maud ziet mijn roze gestifte lippen en vindt dat zo mooi, dat wil zij ook. Ze heeft de hele dag naar mijn lippen gewezen.

De groep van 7 bewoners is heel divers maar ze zijn allemaal jongvolwassen en hebben een verstandelijke beperking. De meesten kunnen moeilijk praten, maar Sylvia en Gertjan begrijpen alles wat ze zeggen. Adriaan praat heel goed; hij praat honderduit en vraagt van alles aan ons, heel leuk.

Pesto voor de Green Canteen

Op Overland wordt de dag geopend aan een grote, houten, ronde tafel, met een gong (Adriaan mag hier op slaan), een kaarsje en een mooie antroposofische spreuk. Degenen die dat kunnen, doen met woorden en gebaren mee. Bij de koffie en thee delen we de kruidkoek uit die we hebben meegenomen.
Dan begint de werkdag. Stanley en Bernhard gaan werken in de tuin, wat een harde werkers zijn dat zeg! Gertjan legt stukjes knoflook op de aarde en Stanley en Bernhard stoppen deze in de grond, dat gaat keurig en razendsnel! Verder groeit er vooral lavendel, rozemarijn (uiteraard), uien en basilicum. De lavendel wordt in het huisje gedroogd. Van de kruiden wordt onder meer verse pesto gemaakt voor in de Green Canteen van het Rudolf Steiner College dat vlak naast Overland ligt.
Riska is helemaal in haar element als ze lekker in de tuin het onkruid mag helpen weghalen.

knoflookjes in aarde.jpgStukjes knoflook verdwijnen razendsnel in de grond, wat een harde werkers!’

Samen lunchen en afwassen

Lunchen doen we weer aan de grote, ronde tafel. Ook de lunch wordt gestart met een spreuk. Gertjan en Sylvia helpen twee bewoners met eten, de rest eet zelf. Na het eten ruimt iedereen zijn eigen bordje en kopje op en maakt Bernhard de tafel schoon met een doekje. Maud vindt het leuk om af te wassen en dat doet ze dan ook. Riska moet wel eerst even voorspoelen.

Inmiddels is Roy erbij gekomen. Roy gaat vandaag de elektra aanleggen, zodat Sylvia niet iedere ochtend eerst allerlei snoeren aan elkaar moet koppelen, voordat de elektra in het huisje het doet. Gelukkig krijgt Roy hulp van Adriaan die zijn werkmanspak al aan had en zich enorm verheugt op deze klus.

Teamwork

Na de lunch werken zij weer in de tuin of doen andere klusjes. Stanley kan heel goed lavendelzakjes naaien. Riska helpt hem daarbij en er ontstaat een ‘heus team’! Stanley doet de draad in de naald, Riska maakt een beginnetje, Stanley naait als een speer het zakje in elkaar, Riska hecht af en Stanley knipt de draad door, Stanley doet de draad in de naald, Riska maakt een beginnetje….etc.  Mooi om te zien dat Stanley trots is op zijn werk. Dat mag ‘ie zijn en je ziet dat hij ervan geniet dat Riska hem helpt!riska en stanlie lavendelzakjes naaien.jpg

Er heerst een huiselijke en gemoedelijke sfeer in het huisje. Iedereen doet zijn ding. Eduard heeft een voetbal binnen, waar zijn naam op staat. Af en toe schopt hij tegen de bal, ik schop hem terug, zo spelen we een tijdje samen en dan ineens is het weer over. Samen met Eduard heb ik ook het verlengsnoer uit de knoop gehaald.

Alexander zit in een stoel en speelt met een houten kralenspel. Hij kijkt heel ernstig, maar lacht af en toe zo aandoenlijk! Samen met Maud kijk ik in een tijdschrift met allerlei recepten en reclames. Maud wijst van alles aan en benoemt de dingen in haar eigen taaltje… en als je goed luistert versta je wel wat ze zegt. En we hebben ook nog een liedje van André Hazes gezongen (‘een beetje verliefd...’) Stanley kent het liedje en zingt voorzichtig mee, hij houdt van zingen.

‘In een huiselijke en gemoedelijke sfeer doet iedereen zijn ding.’

Wat een fijne, indrukwekkende en gezellige dag was het. Het voelde als een warme familie in een klein veilig wereldje - genaamd Overland - op een prachtige plek dichtbij het Spaarne in Schalkwijk.

En groot respect voor Gertjan en Sylvia, die zo rustig, liefdevol en zorgzaam met de bewoners omgaan en ze een fijne dag geven, iedere dag weer!!

verlengsnoer astrid.jpg

 

 

2019-10-31 15:26:00

Reacties

Om te reageren dient u ingelogd te zijn.